...moe van de vermoeidheid. Maar dat is inmiddels opgelost. Wat blijkt? Het had niks te maken met lange uren game op onchristelijke uren noch werken op non-kantooruren. Virale virus aan de longen zie de jonge arts. "Lang zult u leven, Peney" Maar, het heeft mij wel aan het denken gezet over mijn eigen menselijkheid en alle zaken die dat (vroegtijdig?) op een einde kunnen brengen.

Feit: dokters maken meer mensen dood dan ze zelf toegeven. Ik kan tientallen voorbeelden geven van dierbaren van wie de klachten erger zijn geworden door foutieve interventie. Maar ik geef u de mijne. De dokter voor het eerst ben geweest met bovenstaande problemen, met wie ik de symptomen heb besproken (pijn in de borstkas, vermoeidheid met pieken en dalen en arm dat niet helemaal wil meewerken) zei heel nonchalant dat te maken heeft (ik citeer) "met 1 of andere virus dat misschien in de lucht hangt dat hij niet weet wat het is". Dit na 2 minuten analyse. Op mijn aandringen heeft hij me toch nader geanalyseerd om uiteindelijk zijn wijsheid te bevestigen. Ga ik hiervoor naar de dokter? Nee. Ben ik vrijpostig om zijn behandeling in twijfel te trekken.
Hell nah!De tweede keer dat ik naar de dokter ben gegaan was ik verplicht om een ander te pakken, want das wunder dokter was op verlof. Zelfde klacht, maar de analyse was geweldig. Waarom? Niet omdat ze er een sjieke term erop plakt, nee, omdat ze uitlegt hoe het komt dat ik me ziek voelt, hoe het opgelost kan worden en welke stap genomen kan worden als het verslechterd.
Misschien werd het verschil bepaald door leeftijd van dokters? De eerste en tevens oudste dokter was een typische figuur die vanuit gaat van eigen verworven wijsheid terwijl jonge dokter eerder een 'schoolse' aanpak had. Zijn andere zaken bepalend. Personaliteit? Sexe?
Als ik later nog eens ziek word, weet ik wie ik zal bellen.