The Batman

Ik hou zielsveel van films. Mijn voorkeur gaat naar slimme actie films, ol school maffia films, spannende trillers en knotsgekke horrors. Ik ben ook niet vies een goed vertelde drama. Ik heb veel grote film hypes zien komen en gaan. Wie kan zich nog de grote gedoe herinneren rond Jurrasic Park? Nee? Okay, ik zal u het makkelijk maken. Ti-Ta-nic en dat klote Celien Dion gekrijs. (Brrr..) The Dark Knight, zegt u? Daarover zal ik later op terugkomen. Ik zal de gospel van Chris Nolan's magnum opus zingen en dat verdiend een eigen blog. Er is wel ander gerelateerde film hype die ik nu ga bespreken.



De jaar is 1989. Sly Stallone was een genie. Arnie was nog geen gouverneur van Californië. De russen waren toen de as van het kwaad. Er zat een Bush in de Witte Huis. En Batman beleeft een zoveelste terugkeer. Deze film werd opgeblazen als de pest, terwijl bijna niemand 1 seconde beeld van heeft gezien. Okay, we kregen op den dure wel enkele seconden beeld en dat wekte enkele maar grotere verwachtingen die in overvloed zijn beantwoordt.

Ik weet nog dat ik met mijn vader elke week naar videotheek ging en altijd op zoek was naar Batman. (1) Ik kan zich niet voorstellen hoe groot mijn vreugde was toen die eindelijk uit was. Dames en heren, ik heb die video 5 keer alleen gezien in tijdspan van 1 week! Ja okay, elke keer dat iemand over de vloer kwam en wist dat we Batman in huis hadden popte we die tape in. Mijn beste vriend kwam er speciaal voor langs.



Voor de autofreak is er ook een toetje voorzien in de vorm van de Batmobiel. Ik heb deze auto ooit in de echt gezien, jongens dat was een koude douche. Het zag eruit als dragqueen die net 30 maagden voor ontbijt heeft gehad. Maar goed, in de film zag dat spul er wel machtig uit.

En Batman zelf? Micheal Keaton heeft alles behalve de uitstraling van actieheld, maar dat maakt hem juist geweldig voor de universum van deze Batman film. De oudere, minder onstuimige Bruce Wayne en zijn gothic dragqueen car. De ster van de film? THE JOKER! Jack Nicholson's Joker is iconisch, hij is ook echt de ster van film.

Achteraf gezien was het geen hype, maar echte evenement. Een film die je gezien moet hebben en die ook beantwoorden op elke verwachting. Dat maken we tegenwoordig niet meer. Alhoewel, The Dark Knight... (maar dat is weer een andere blog, toch?)

(1) films die in meeste landen ind e bioscoop draaiden, lagen bij ons al in de videotheek.

Protoculture, baby

Een jaar geleden heb ik het over het feit dat er geen film adaptie was van de cultserie Robotech. Had ik maar niks gezegd..

On 7 September 2007, the Hollywood Reporter stated that Warner Bros. had acquired the film rights to Robotech and would be producing a live-action film with an as-yet-unknown release date.[7] Tobey Maguire is producing the film through his Maguire Entertainment banner and may be playing the lead role in what the studio plans on being a tentpole sci-fi franchise.

Spiderman gaat Robotech verfilmen. ik herhaal; Spiderman gaat Robotech verfilmen. Miljaar, dit gaat fout lopen.

It was also revealed that the movie is planned as a re-imagining of the original Robotech universe.

Als pseudo film kenner, krijg ik kriebels van het woord "re-imagining". Ergens is het wel nodig, want het beginjaar van de series is '1999' en dat behoort tegenwoordig tot het verleden. Dit is ook noodzakelijk om kosten te besparen, maar vaak gaat de essentie van verhaal verloren. Zie Transformers, waar de transformers zelf bedriegelijk weinige screentime kregen. Desondanks blijf ik erin geloven dat Robotech de perfecte balans van verhaal en actie heeft dat, mits een goede verfilming, een dik succes kan zijn. Toch ben ik sceptisch.

Ach ja. Mezelf kennende, zal ik zo blij als een kind zijn als de film in de zalen gaat draaien, zelfs wanneer de recenties de film de grond in boren. En daarna zal ik het op DVD kopen. En dit allemaal op kracht van mijn jeugdherinneringen. Al die uren dat ik destijds investeerde in Robotech. Ik kijk naar uit om de originele trilogie op DVD te hebben.

Tobey, don't screw this up!

Oh, broeder

Welkom terug machtige zon.
Or broeder, wat heb ik u gemist!
Wil je astublief mij dit niet meer aandoen, he, lang wegblijven enzo?
Afgesproken?
Mooi!

Kom je volgende week ook langs in Berck sur Mer? Held van me!

was getekend,


Een fan

En toen was het afgelopen!

Sinds gisteren ben ik student af. Officieel student af. Het einde van een lange reis dit begonnen is toen een jaar of 25 geleden. Kleine Scherson met zijn super coole lunchbox die niet wist waarom zijn moeder kleiner was dan al de andere moeders. Goed, toen was ik geen student, geen scholier, maar de ambitie was niet minder om. Toen was mijn doel om dokter te worden. In de afgelopen 25 jaar heb ik de volgense droomjobs gehad:

Architect
Coureur
Piloot van een Veritech Fighter
Bankier
Rapper
Systeembeheerder
Vertaler
Tolk
Human Resource Manager

Van de laatste vier kan heb ik een hoger opleiding gevolgd en als alles volgen plan loopt zal ik de laatste ooit kunnen invullen. Maar het is tijdens mijn laatste studie dat ik achter ben gekomen dat ik nooit, maar nooit meer in de schoolbanken willen zitten. Cursus betaald door mijn baas? Dat is meer dan welkom. Dat is viagra voor een mogelijke promotie. Zelfstudie? Dat doe ik graag en doe ik ook met regelmaat. Maar voltijds studeren, dan in de vorm van een Master of een andere opleiding? Nope! Eh-neh! Nunca mas!

Desondanks kijk ik graag terug naar mijn jaren in de schoolbanken. Elk jaar, elke opleiding en elke klas brengt zijn eigen stukje nostalgie dat mij zeer dierbaar is. Maar degene die meest ter verbeelding spreekt is tweede klas van de MAVO. Wij waren extra gully, bad ass, door en door slecht. Wij. Al deed de één harder dan de andere, we waren allemaal schuldig. Door ons toedoen werden schoolregels aangescherpt of verzonnen. Onze leraar Boekhouding en die van Engels waren onze favoriete pispalen. Die van Handarbeid ook, maar die gaf nergens ene fuck om. Les geven deed hij als zakcentje¹ voor de rest was het bij hem pure anarchie. Maar vlak voor het einde van het schooljaar was de boel afgekoeld. De grote pispaal van de klas kwam eindelijk voor zichzelf op. Mijn beste maat besloot dat het normaal was om bij 'mijn meisje' te hangen. Mensen (juist, meervoud, geen typo) werden van school gestuurd. Een tragisch ongeluk, al was er niemand van onze klas bij betrokken, sloeg in als een bom.

Het deel van groep die was geslaagd en door mocht gaan naar het derde jaar, werd gesplist in verschillende groepen, sommige moesten zelfs naar een andere locatie vertrekken. Good times, zeg ik je.

¹ _{Onze leraar Handarbeid was niemand minder dan de man achter populairste clown van Curacao! Een sarcast zoals geen ander.}

Super Dimensional Fortress Macross & co.

Transformers opent volgende week. Volgend jaar komt Voltron in de cinema's (de script is ape shit, dope, fuego!) Er is nog één film adaptatie die ik mis, gek genoeg de meest cinematische serie van de heilige knip/plak werk cartoon trio van transformerende giga-robots van de jaren '80/'90. Waar heb ik het over?



Rinkelt er geen belletje?

Skull Sqaurdon, anyone?

Protoculture?

SDF-1?



Transformers gaat over giga-robots die mekaar helemaal verrot schoppen. Voltron was powerrangers, voordat zoiets bestond als powerrangers, met één groot verschil: het was leuk en ze waren allemaal niet pussy whipped. Er ze bestuurden giga-robots. Okay, drie verschillen. Sue, me! Robotech, was veel complexer. Je had het verhaal, daarnaast een subverhaal en subplots. En giga-robots. Robotech had ook z'n kleine 'soap-elementen' zonder verwijfd te zijn. Maar vooral andrenaline.

Robotech heeft in afgelopen decennia (of twee) 3 saga's afgeleverd, enkele films en vele vervolg verhalen, al dan niet in een verdere toekomst, waaronder een nieuwe serie die start waar de derde saga, Next Generation is gestopt.

Leuk detail is dat eerste saga begin in het jaar 1999. Dat klonk vroeger zo ver weg, futuristisch en zelfs exotisch.

Tres, oh, tres!

Beste game allertijden.

Ik zeg het je.