Bucketlist

Een tijdje geleden, tijdens het vlucht van Varadero (Cuba) naar Brussel, heb ik een film gezien met hetzelfde titel als deze post. De twee sterren van de film waren niemand minder dan, Morgan Freeman & Jack Nicholson. In een buddyfilm met een mooie boodschap, maar naar mijn mening slecht uitgevoerd. Het was zo slecht dat die film hoofdverantwoordelijk was dat ik luttele minuten later in slaap viel. Het idee achter de film, het volgen van bucket list vond ik wel interessant.

Een “bucket list” is een Amerikaanse uitdrukking voor een lijst van dingen die je nog wilt doen voor het einde van je leven

citaat: Happines@Work*

Hoe zou mijn bucketlist eruit zien? Of beter gezegd, hoe zijn mijn bucketlist ernu eruit zien. Sommige zaken die ik altijd wou realiseren zijn al gerealiseerd; o.a. reizen naar Cuba, grootgrondbezitter zijn, dagje Havana en mijn rijbewijs hale (bijna..). Tijd dus voor update!

- Reizen naar New York,
- Rondrit amerikaanse westcoast,
- Vakantie naar Tahiti,
- Live optreden bijwonen van Sade,
- Live optreden bijwonen van Lenny Kravitz,
- Rondrijden in circuitwagen op een circuit,
- Bezoeken van een filmstudio tijdens de opnames van blockbuster,
- Rondrijden als passagier van 2-zits Formule 1 wagen,
- Onderwater reizen met een mini-onderzëer,
- ..

Sommige van deze zaken zijn perfect in korte termijn haalbaar. Andere weer niet. En ja, het is een lijst dat evolueert.

Oh ja, wat is uw bucketlist?

* de post van deze waarde collega-blogger over dit onderwerp is trouwens ook het lezen waard.

30 (deel I)

Al 10 jaar loop rond ik met het idee om de "big three-ohh" in het buitenland te vieren. Ver, ver in het buitenland. U heeft waarschijnlijk al eens het beeld gezien van kleine hutjes gebouwd op het water, ergens in Thailand. Midden in het hut is een opening voorzien waar je direct in het contact staat met het water. Je kunt daar vissen of een duikje nemen. Goed, het klinkt erg 'romantisch' ware dat deze hutten zijn vaak onderdeel van een (dure) hotelcomplex. Maar ja, daar wou ik naar toe.

Door de jaren heen zag het naar uit dat het financiëel niet haalbaar gaat zijn en ik heb de droom aangepast naar een korte vakantie in mijn geboorteland. Vet toch? "Scherson goes (back) to Cura!" Tussen dit idee en de vorige heb ik de liefde van mijn leven gevonden en deelde dit droom met mij. Perrrrfecto! Echter, in de loop der tijd is er veel gebuerd. Nieuwe plannen en nieuwe dromen. We hebben een bouwgrond gekocht en de bouwplannen zijn kort daarna in stroomversnelling geraakt. Dus de ver-weg-reis zat er niet in. Sterker nog, ik was er zelfs over vergeten. Naast het bovenstaande kwam het afstuderen (met onderscheiding!), zoeken naar werk (vaste contract!) en behalen van mijn rijbewijs (hmm.. next!) op mijn pad. Life is all about priorities, right?

Het is pas enkele weken voor de grote dag dat ik weer plannen begon te maken. Ik wou naar Tunisië vertrekken voor een midweek of gaan eten bij mijn favoriete restaurant namelijk Wok & Tandoor te Antwerpen. De reis naar Tunisië is speciaal omdat ik alweer op vakantie kan vertrekken maar de avondje uiteten in A'pen is ook speciaal omdat mijn "antwerpse" vrienden hier bij kan betrekken. Beide plannen zijn in het water gevallen door financiële tekortkomingen en (daar gaan we weer) bouwplannen. Juist deze week zijn er werkzaamheden voorhanden waar Salih niet alleen kan doen. Maar met veel plezier heb ik me indienst gesteld van mij schoonbroer en zelfs op mijn verjaardag stonden samen op de werf, in de regen en wind, bezig geweest met finaliseren van de kruipkelder.

Mijn verjaardag verliep als elk ander dag dus. Nou ja, bijna. Mijn vriendin had voor mij een verassing in petto. Een kado! Ik had echt niet verwacht dat ik nog iets ging krijgen op mijn verjaardag. Later op de avond had ze zelfs verklapt wat mijn kado ging worden.. een fiets! Iets wat ik nodig had, zeker nu dat ik zonder auto zit. Maar daarnaast hou ik ook echt van fietsen. Geen lange afstandsfietsen of competitiefietsen, maar relax fiesten. Liefst in het natuur of op plaatsen waar nooit eerder ben geweest. Mijn ontdekkingstochten in mijn woonplaats mogen beginnen.

Eylem is tegenwoordig de Jedi master van verassingskado's. Dat was vroeger mijn stiel. Gotta step my game up for 2010 als zij dertig word. Misschien toch reis naar hutje op water, Cura, Tunisië of Wok & Tandoor? Als ik haar gelukkig kan maken als ik nu ben. Ondanks het feit dat ik niet mijn droomverjaardagsdag heb beleefd, was ik op het einde gelukkig.

Deel II: party time, bruno's en de langverwachte reunië van Realizm Fam in E-L

Dag oude vriend

Afgelopen vrijdag hebben we voorgoed afscheid van mekaar genomen. Batman zit zonder Robin. Robin werd later Nightwing en jij gaat later ook vleugels krijgen. Van mij heb jij die verdiend.

Mis ik jou? Ja en Nee. Ik had min of meer al maanden afscheid van je genomen, toen je mij voor zoveelste keer in de steek liet. Maar een oude vriend vervang je niet... snel. Jij was een blijvertje. Bijtertje. Toef toef, zei de motor. Al bromde je soms als een slechte F1 wagen uit jaren 60. Maar jouw abrupte afwezigheid zet mij, vlak voor mijn 30e verjaardag, terug in de positie dat ik stiekem verafschuw. En juist nu dat ik steeds kouder begint te worden.

God weet hoe vaak ik je heb uitgescholden. Ooit heb ik je een trap verkocht. En er ging geen dag voorbij zonder dat ik dacht om jouw in te ruilen. Maar het onwaardig en zielig einde die je nu mee maakt had ik je niet gegund. In mijn versie van de perfecte wereld, had ik je voorgesteld aan iemand die veel beter voor je kon zorgen dan ik. En ja, soms zou ik je meenemen voor ritje.

Jij kent al mijn geheimen en frustraties, hetgeen die ons wereld nog niet kent en doodgewoon niet wilt kennen. Of niet mag kennen. Jij gaf mij het gevoel van vrijheid in deze voor mij nog altijd vreemde provincie. Eigenlijk, jij gaf mij een thuis gevoel. Waarvoor dank.

Slaapzacht, Clio.

Air Max 93

Dames en heren, ik presenteer u mijn favoriete sneaker aller tijden en mijn motivatie voor het bouwen van een tijdmachine. De Nike Air Max 93 uit... 1993. Nee, ik heb ze niet meer en ze worden niet meer gemaakt. Niet alleen zien die er vet uit, het is onwijs comfortabel ook! Later kwam ze in andere kleuren. En wat deden we dan met onze peperdure Nike's? Verven natuurlijk! Of bewerken met viltstift. Sorry mama, sorry papa... pubertijd hé?